புது பஸ்ஸ்டான்டுக்கு போனா ஆட்டோக்கு 150 ரூவா அதனால சாத்தூர் போய் அங்கிருந்து திருமங்கலம் போலாம்னு முடிவு பன்னி மகனிடம் சம்மதம் கேட்க, 150 ரூவா அவன் பர்சுக்கு என பேரம் முடிவானது..
ஒரு வழியா திருமங்கலம் போய் இறங்க..அங்க தேனி பஸ் உடனே இருக்க அதில் ஏறினோம்.. அப்போ காது வளர்த்து தண்டட்டி போட்ட பெரியாத்தா ஒன்னு வேகமா பஸ்ல ஏறிச்சு.. ஜாக்கெட் போடாது கறுஊதா நிற சுங்கடி சேலை கட்டியிருந்திச்சு.. " ஏலா நாசமா போறவளே வேகமா வாடி" னு யாரையோ திட்டி கூப்பிட நான் எட்டி பார்த்தேன்.
40 வயதான பெண் மனநிலை சரியில்லாத ஒரு16 வயசு பொண்ண கூப்பிட்டு ஓடி வந்து ஏறினாங்க..அவ அவங்க மகள் போல.. அவங்க முன்ன ஏறிட்டு அந்த பொண்ண கைப்பிடிக்க அவள் படிகளில் கால் மாற்றி வைத்து கீழே விழுந்து விட்டாள்.. பல் வெட்டி உதட்டிலிருந்து ரத்தம் வழிய பாவம் அவள் அழ ஆரம்பித்து விட்டாள்.. பெரியாத்தாவிற்கு அந்த 40 ல் இருந்த பெண் மருமகள் போல.. அது பாட்டுக்கு அவங்கள திட்ட... அந்த பெண் மகளை ஏற்றி ஒரு
சீட்டில் உக்கார வச்சாங்க..
கண்ணில் நீர்வழிய சேலை தலைப்பாள் வழியும் ரத்தத்தை துடைச்சு விட்டாங்க. பெரியாத்தாவின் அர்ச்சனை மட்டும் ஓய்ந்தபாடில்லை.. அப்பதான் அந்த மீசைக்கார பெரியவர் ஒரு அமட்டு போட்டார் பெரியாத்தாவ.. அந்த புள்ளைய அழாத தாயினு தேத்தி தன் தோளில் கிடந்த துண்டால் வழிந்த ரத்தத்தை துடைத்து விட்டபடி.. "ஏய்யா கண்டக்டர் தம்பி இந்த கிழவி இனி வாய தொறந்திச்சுனா கீழ இறக்கி விடுயா" னு சொல்லிட்டு யாராச்சும் தண்ணி தாங்கப்பானு கேட்டார்..பெரியாத்தா அதுக்கப்பறமா வாயே தொறக்கல...
நான் தண்ணி பாட்டில் தர அதை வாங்கி அந்த புள்ளைய குடிக்க வச்சி மூஞ்சி கழுவி விட்டார்.. அவ அழுகைய நிப்பாட்ற வரை கூடவே இருந்திட்டு ..பன்னிகுன்டு ல அந்தப் புள்ளைட்ட சொல்லிட்டு இறங்கி போனார்.. அடுத்த இரண்டாவது நிறுத்தத்தில் அந்த பெண்மணியும் மகள் மாமியாருடன் இறங்கிப் போய் விட்டார் ..
அது வரை வேடிக்கைப் பார்த்த அந்த கூட்டத்தில் நானும் ஒருத்தி என்ற உண்மை உறைக்க வெட்கமாக உணர்ந்தேன்...
அநத பெரியவர் போல சிலர் தான் மனிதத்தை உயிர்ப்பித்து நம்பிக்கை என்ற விதையை நமக்குள் விதைத்து வருகிறார்கள் ...